RSS
 

Jak montować klimatyzatory.

13 sty

Sprężarka tłoczy gorące pary czynnika chłodniczego do zaworu rozdzielczego. Zawór ten kieruje przepływ sprężonej do wysokiego ciśnienia pary do skraplacza chłodzonego powietrzem znajdującego się z jednostce zewnętrznej, gdzie ciepło odprowadzane jest od czynnika do otoczenia. W efekcie odprowadzania ciepła pary czynnika ulegają skropleniu. Następnie ciekły czynnik zostaje zdławiony w kapilarze. Rozprężona para mokra o niskiej temperaturze i ciśnieniu dopływa do parownika znajdującego się w pomieszczeniu, z którego ma być odprowadzone ciepło. Przepływając przez parownik, czynnik pobiera ciepło z pomieszczenia i w wyniku tego przemienia się w parę suchą. Para sucha trafia z powrotem do zaworu rozdzielczego, z którego zasysana jest przez sprężarkę. W ten sposób cały cykl się zamyka. W cyklu grzania zawór rozdzielczy kieruje sprężone w sprężarce pary czynnika chłodniczego bezpośrednio do parownika znajdującego się w pomieszczeniu, do którego ma być doprowadzone ciepło. To powoduje, że parownik staje się skraplaczem, w którym przepływające pary czynnika chłodniczego oddają swoje ciepło do powietrza znajdującego się w pomieszczeniu, zamieniając się przy tym w ciecz. Dalej czynnik rozpręża się w kapilarze i trafia następnie jako para mokra do skraplacza, który w tym układzie jest parownikiem. W skraplaczu pobrane z otoczenia ciepło powoduje, że pary mokre czynnika zamieniają się na pary suche i w tej postaci płyną ponownie do zaworu rozdzielczego, a następnie do sprężarki, aby rozpocząć ponownie ten sam cykl. Należą do grupy najpopularniejszych klimatyzatorów. Składają się z dwóch części: zewnętrznej i wewnętrznej. Głośno pracujący agregat sprężarkowo-skraplający umieszcza się w jednostce na zewnątrz budynku. Można ją zamontować na ścianie elewacyjnej budynku, dachu lub balkonie. Parownik z wentylatorem umieszcza się natomiast w jednostce wewnętrznej klimatyzowanego pomieszczenia. Klimatyzatory stacjonarne oraz klimatyzacja warszawa wymagają wykonania pewnych prac montażowych, jak wywiercenie otworów w ścianie, wycięcie otworów w suficie podwieszanym czy rozprowadzenie kanałów nawiewnych. Jednostki wewnętrzne mogą być instalowane w dogodnym dla nas miejscu: na ścianie, przy podłodze, pod stropem lub na stropie pomieszczenia, wkomponowane w sufit podwieszany (kasetonowe) lub ukryte nad nim (kanałowe). Splity posiadają funkcję chłodzenia lub chłodzenia i grzania (pompy ciepła). Wyposażone są w programator pozwalający na wybieranie trybu pracy urządzenia (grzanie, chłodzenie, tryb nocny), automatyczne sterowanie parametrami pracy, takimi jak temperatura i wilgotność powietrza w pomieszczeniu, czas włączania lub wyłączania urządzenia, prędkość obrotów wentylatora nadmuchowego czy kierunek nawiewanego powietrza. Sterowanie odbywa się za pomocą bezprzewodowego pilota lub sterownika naściennego. W wyposażeniu podstawowym klimatyzatora najczęściej znajdują się standardowe filtry powietrza, a filtry o podwyższonej skuteczności działania (elektrostatyczne, węglowe, fotokatalityczne czy plazmowe) są wyposażeniem dodatkowym. Splity mogą być również wyposażone w inwerter sterujący pracą sprężarki pozwalający na szybsze osiągnięcie pożądanej temperatury, a co za tym idzie na oszczędność energii do 30%. W niektórych jednostkach montuje się również nagrzewnicę elektryczną umożliwiającą pracę urządzenia przez całą zimę, niezależnie od temperaury panującej na zewnątrz. Klimatyzatory te w porównaniu z klimatyzatorami okiennymi czy przenośnymi są mniej widoczne i podczas pracy bardzo ciche. Wadą jest oszpecanie elewacji, na której umieszczana jest jednostka zewnętrzna klimatyzatora. Nowoczesny wygląd jednostek wewnętrznych sprawia, że często są instalowane w biurach i pomieszczeniach mieszkalnych.

 
Komentowanie nie jest możliwe

Wpis w Dom

 

Tagi: , , , ,

Komentarze są zamknięte.